Lilian Daniela's profileﺏﺬﻈﺶ™ єℓ gαтσ єи ℓα кσ...PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
May 26 La Lunaℓα ℓυиα
ℓα ℓυиα ѕє ρυє∂є тσмαя α ¢υ¢нαяα∂αѕ σ ¢σмσ υиα ¢αρѕυℓα ¢α∂α ∂σѕ нσяαѕ.
єѕ вυєиα ¢σмσ нιρиσтι¢σ σ ѕє∂αитє у тαмвιéи αℓινια α ℓσѕ qυє ѕє нαи ιитσχι¢α∂σ ∂є fιℓσѕσfíα.
υи ρє∂αzσ ∂є ℓυиα єи єℓ вσℓѕιℓℓσ єѕ мєנσя αмυℓєтσ qυє ℓα ραтα ∂є ¢σиєנσ:
ѕιяνє ραяα єи¢σитяαя α qυιєи ѕє αмα, ραяα ѕєя яι¢σ ѕιи qυє ℓσ ѕєρα иα∂ιє у ραяα αℓєנαя α ℓσѕ мé∂ι¢σѕ у ℓαѕ ¢ℓíиι¢αѕ.
ѕє ρυє∂є ∂αя ∂є ρσѕтяє α ℓσѕ иιñσѕ ¢υαи∂σ иσ ѕє нαи ∂σямι∂σ, у υиαѕ gσтαѕ ∂є ℓυиα єи ℓσѕ σנσѕ ∂є ℓσѕ αи¢ιαñσѕ αуυ∂αи α вιєи мσяιя.
ρσи υиα нσנα тιєяиα ∂є ℓα ℓυиα ∂євαנσ ∂є тυ αℓмσнα∂α у мιяαяáѕ ℓσ qυє qυιєяαѕ νєя.
ℓℓєνα ѕιємρяє υи fяαѕqυιтσ ∂єℓ αιяє ∂є ℓα ℓυиα ραяα ¢υαи∂σ тє αнσgυєѕ, у ∂αℓє ℓα ℓℓανє ∂є ℓα ℓυиα α ℓσѕ ρяєѕσѕ у α ℓσѕ ∂єѕєи¢αитα∂σѕ.
ραяα ℓσѕ ¢σи∂єиα∂σѕ α мυєятє у ραяα ℓσѕ ¢σи∂єиα∂σѕ α νι∂α иσ нαу мєנσя єѕтιмυℓαитє qυє ℓα ℓυиα єи ∂σѕιѕ precisas y controladas.
נαιмє ѕαвιиєѕ
May 25 Feliz Kumple Niño!!!
Hola Niño Feo!!! Tú sabes que para mí no importa la distancia, el tiempo, o el lugar en que cada uno esté, pues nuestra amistad va más allá de todo eso!!!, porque un amigo es:
El que te ayuda desinteresadamente El que sin herirte te aclara lo que El que ve en ti un ser humano con alegrías, Y cómo eres mi amiguito pues te voy a cantar una canción muy linda de Garfield. Aunque no tengo el mp3, pero si lo quieres ver te mando el URL:
Amigo es
Para tu cumpleaños Deseo que recibas estos regalos especiales.
Te deseo lo mejor del mundo para tu año numero 21!!!! Te doy el mejor regalo que alguien pueda dart...
¡¡¡ Y O !!!
May 18 Algo sobre la muerte... (5)XIII
Padre mío, señor mío, hermano mío, amigo de mi alma, tierno y fuerte,
saca tu cuerpo viejo, viejo mío,
saca tu cuerpo de la muerte.
Saca tu corazón igual que un río, tu frente limpia en que aprendí a quererte,
tu brazo como un árbol en el frío
saca todo tu cuerpo de la muerte.
Amo tus canas, tu mentón austero, tu boca firme y tu mirada abierta,
tu pecho vasto y sólido y certero.
Estoy llamando, tirándote la puerta. Parece que yo soy el que me muero:
¡padre mío, despierta!
XIV No se ha roto ese vaso en que bebiste, ni la taza, ni el tubo, ni tu plato.
Ni se quemó la cama en que moriste,
ni sacrificamos un gato.
Te sobrevive todo. Todo existe a pesar de tu muerte y de mi flato.
Parece que la vida nos embiste
igual que el cáncer sobre tu omoplato.
Te enterramos, te lloramos, te morimos, te estás bien muerto y bien jodido y yermo
mientras pensamos en lo que no hicimos
y queremos tenerte aunque sea enfermo. Nada de lo que fuiste, fuiste y fuimos
a no ser habitantes de tu infierno.
Algo sobre la muerte del Mayor Sabines. Parte XIII y XIV Algo sobre la muerte... (4)XII
Morir es retirarse, hacerse a un lado,
ocultarse un momento, estarse quieto,
pasar el aire de una orilla a nado
y estar en todas partes en secreto.
Morir es olvidar, ser olvidado, refugiarse desnudo en el discreto
calor de Dios, y en su cerrado
puño, crecer igual que un feto.
Morir es encenderse bocabajo hacia el humo y el hueso y la caliza
y hacerse tierra y tierra con trabajo.
Apagarse es morir, lento y aprisa tomar la eternidad como a destajo
y repartir el alma en la ceniza.
Algo sobre la muerte del Mayor Sabines. Parte XII Algo sobre la muerte... (3)VIII
No podrás morir.
Debajo de la tierra
no podrás morir.
Sin agua y sin aire
no podrás morir.
Sin azúcar, sin leche,
sin frijoles, sin carne,
sin harina, sin higos,
no podrás morir.
Sin mujer y sin hijos
no podrás morir.
Debajo de la vida
no podrás morir.
En tu tanque de tierra
no podrás morir.
En tu caja de muerto
no podrás morir.
En tus venas sin sangre
no podrás morir.
En tu pecho vacío
no podrás morir.
En tu boca sin fuego
no podrás morir.
En tus ojos sin nadie
no podrás morir.
En tu carne sin llanto
no podrás morir.
No podrás morir.
No podrás morir.
No podrás morir.
Enterramos tu traje,
tus zapatos, el cáncer;
no podrás morir.
Tu silencio enterramos.
Tu cuerpo con candados.
Tus canas finas,
tu dolor clausurado.
No podrás morir.
Algo sobre la muerte del Mayor Sabines. Parte VIII Jaime Sabines Algo sobre la Muerte... (2)VI
Te enterramos ayer.
Ayer te enterramos.
Te echamos tierra ayer.
Quedaste en la tierra ayer.
Estás rodeado de tierra
desde ayer.
Arriba y abajo y a los lados
por tus pies y por tu cabeza
está la tierra desde ayer.
Te metimos en la tierra,
te tapamos con tierra ayer.
Perteneces a la tierra
desde ayer.
Ayer te enterramos VII
Algo sobre la muerte del Mayor Sabines. Parte VI y VII Algo sobre la Muerte...
Déjame reposar,
aflojar los músculos del corazón
y poner a dormitar el alma
para poder hablar,
para poder recordar estos días,
los más largos del tiempo.
Convalecemos de la angustia apenas y estamos débiles, asustadizos,
despertando dos o tres veces de nuestro escaso sueño
para verte en la noche y saber que respiras.
Necesitamos despertar para estar más despiertos
en esta pesadilla llena de gentes y de ruidos.
Tú eres el tronco invulnerable y nosotros las ramas, por eso es que este hachazo nos sacude.
Nunca frente a tu muerte nos paramos
a pensar en la muerte,
ni te hemos visto nunca sino como la fuerza y la
alegría.
No lo sabemos bien, pero de pronto llega
un incesante aviso,
una escapada espada de la boca de Dios
que cae y cae y cae lentamente.
Y he aquí que temblamos de miedo,
que nos ahoga el llanto contenido,
que nos aprieta la garganta el miedo.
Nos echamos a andar y no paramos de andar jamás, después de medianoche,
en ese pasillo del sanatorio silencioso
donde hay una enfermera despierta de ángel.
Esperar que murieras era morir despacio,
estar goteando del tubo de la muerte,
morir poco, a pedazos.
No ha habido hora más larga que cuando no dormías,
ni túnel más espeso de horror y de miseria
que el que llenaban tus lamentos,
tu pobre cuerpo herido.
Algo Sobre la muerte del Mayor Sabines. Parte I
Jaime Sabines. |
|
|